Saturday, May 8, 2010

Found

For a long time
I sat by the window
waiting for the passing of a sparrow.

I was not looking
when I found
what I was looking for.

Monday, April 5, 2010

One day, I'll do things differently.

I am potential energy.
Hit the play button
(No, the stop)
And I'll go round
and around
and up
down
up
to and
fro.
Or I could just snap it all away
Or I could just snap myself
off to infinite bliss.

Just hit it.

Restart


I cannot wait
until I get to grasp that
pen again
which used to bleed red
and blue
and green

Until my palm kisses
the smoothness of a paper
I cannot put myself to rest. 

I'd be foolish to stop
only to restart
from scratch.

Wednesday, March 31, 2010

The road not taken

A young woman on a journey once said, "I want to walk the road I did not choose." To this the road she took replied, "All roads lead to one end-- your destiny."


Sacred Heart Novitiate, July 2009

Ang pagpili ng kandidato ay parang pag-ibig.

Nakarelate ako sa palabas na Last Prince ng GMA nung isang araw. Ikakasal na yung babae nang dumating yung lalaking hinintay niya noon. Nakiusap yung lalaking huwag nang magpakasal sa iba yung babae dahil silang dalawa raw ang para sa isa't-isa. Sumagot si babae: "Kung totoong tayo nga ang para sa isa't-isa, sana bumalik ka na noon pa." Eksakto. 

Hindi man ako tiyak sa nangyayari sa labas ng "ako" at ang "akin", sigurado ko naman ngayon sa sarili kong alam ko na ang gagawin ko. Dapat noon ko pa ginawa, pero ngayon lang nagkasense lahat. Pero di pa naman huli. Paalam.


-------

Kung bakit wala pa kong napipiling kandidato sa pagka-bise presidente ay pareho ng kung bakit wala akong magustuhang sensible crush. Pare-pareho kasi sila ng sinasabi, na sila ang palaging maaasahan at kung anu-ano pa. Habang nakasakay sa jeep kagabi, naisip kong di na ako maniniwala sa pinakamatamis na mga salita. Minsan na ring may nangako sa akin pero sa isang iglap lang, binawi niyang lahat iyon. Naniwala ako sa kanya noon. Pero nung malaman kong pareho rin ang sinabi niya sa iba, nawala ang lahat ng pagtitiwala. Ang lahat-lahat. Totoo pala yun. Walang saysay ang mga salita. 

Malapit na kong di maniwala sa fairy tales. 

Pero naniniwala ako sa holiness. Meron talagang isang taong banal ang intensyon sa iyo. Kahit ano pang mangyari. Natagpuan ko na ang iboboto kong congressman pero ang taong banal na mag-iiba ng tingin ko sa namamatay na fairy tales, di pa yata nagigising.

Nakita ko na rin ang iboboto kong Mayor at Vice Mayor. 

Pero ikaw, di pa rin. Baka naman pagdating mo, heto na ang linya ko: "Kung totoong tayo ang para sa isa't-isa, sana dumating ka na noon pa."





Thursday, March 25, 2010

If it hurts, act like it doesn't





Finally, she likes to write. Encourage her.
You're dead if you don't.

Wednesday, March 24, 2010

Boto-boto

Nagkaroon ng mock elections sa UP. Ayon sa resulta, si Villar ang iboboto ng karamihan ng mga taga-UP kung sakaling ngayon na ang eleksyon. Oo, nga't may sariling opinyon ang mga kaeskwela ko. Gayundin naman ako. Napataas ang kilay ko sa balita. Ang problema ay ang mismong resulta. Ano na ang nangyari sa political consciousness ng sinasabing mga cream of the crop? Kung ang kandidato ng cream of the crop ay yung maykayang magpalast-song syndrome sa mga botante, mukhang may problema tayo niyan.

Hindi kasi iyon ang itinuturo ng UP. Sa pagkakaalam ko, lalo na sa kolehiyong pinanggalingan ko, pumipili ng kandidato ang mga taga-UP batay sa kapasidad nitong magdala ng pagbabago at pagtatama sa mga baluktot. Hindi sa kakayahang magbaluktot halimbawa ng kalsada para maiba ang daan. Sa mga palihan sa klase, ayaw ng mga isko at iska ng korapsyon. Maliban na lang kung totoo ang kasabihang iba ang teorya sa praktikal.

Wala nang mahigop na magandang balita pagdating sa eleksyon nitong mga nakalipas na araw. Parang nilagang buto-buto, puro sabaw, walang laman.

Kanina habang nakasakay ako sa tricycle palabas ng lugar namin, nakakita ako ng dilaw na laso. Para sa karamihan ng mga Pilipino, ang ibig sabihin niyon ay kalayaan at katapangan ng mga Pilipino. Ibig sabihin daw niyon ay pagiging malaya ng bayan. Iisa tayo at ang bayang iyan. Tayo ang nakulong sa sarili nating pag-iisip, tayo ang naapi ng sarili nating sistema. 

Ayokong pakain sa sistema. Hangga't maaari, ayokong palamon sa alon.